Problemy patofizjologii w przypadkach AZA są bardzo dobrze rozpoznane i wiadomo że bierze w nich udział bardzo wiele układów, między którymi zachodzi sporo skomplikowanych zależności. W przypadku AZA i w jego przebiegu jak i patogenezie największe znaczenie ma to ze aktywność receptorów jest zmniejszona, ich zadaniem jest hamowanie.
Dobór leków w przypadku AZA i opisywanej metody leczenia jest bardzo istotny. Lekiem idealnym do zastosowania w AZA byłaby mieszanka leku o działaniach przeciwdrgawkowych, przeciw lękowych (ale takie, które niezbyt mocno działajauspokajająco). Dodatkowo działanie nasenne oraz zapobiegające delirkom. Dodatkowo skracjacy czas majaczenie po alkoholowego i łagodzącego objawy abstynencji.
To w skrócie lek idealny, aha no i jeszcze powinien zacząć działać bardzo szybko po podaniu, bez wzglądu na sposób podania. Czy to domięśniowo dożylni czy doustnie. Takiego leku chyba jednak nei znajdziemy, ale znaleźć można lek, który jest zbliżony do opisanego wyżej leku idealnego. Jest to grupa leków benzodiazepinowych. Są to leki szeroko stosowane w leczeniu AZA w przypadku różnych form choroby AZA. Lekarstwa z tej grupy mają bardzo szerokie zastosowanie i spektrum działania, działają między innymi przeciwdrgawkowo i przeciwlękowo. Dodatkowo za zadanie mają zmniejszać ryzyko występowania częstych w mocniejszych AZA majaczeń po alkoholowych, a jeżeli jużwystąpiąto skracałem jego trwanie i obniżają jak również łagodzą efekty. Dodatkowo zaletą lekarstw z tej grupy jest to że można je podawać różnymi drogami, oczekiwanie na efekt działania leku jest stosunkowo krótkie i co nie jest bez znaczenia są to leki tanie. Leki z tej grupy w skrócie nazywane są BDZ a ich podstawową wadą jest to że wchodzą w akcje z alkoholem i mogą wywoływać stany depresyjne. Dlatego nie każdemu pacjentowi mogą zostać one podawane. Procent pacjentów, którym lekarstwa te nie mogą zostać podane jest dość duży i wynosi nawet do 30%. Tak więc nie można ich podawać osobom będącym w stanie nietrzeźwym.
Sposoby i metody leczenia objawów AZA są zróżnicowane i w dużej mierze zależą one od tego jak bardzo nasilony jest zespól AZA. Zanim podejmie się decyzję o rozpoczęciu leczenia za pomocą psychofarmakoterapii należy skorzystać ze skali zawartej w CIWAA-R. Podczas tego badania otrzymany wynik należy zestawić z wymaganym leczeniem, zazwyczaj jest tak że jeżeli pacjent otrzyma ocenę poniżej 10 punktów wówczas nie jest wymagane leczenie psychofarmakoterepatuczne.
Ostatnio panuje przekonanie że nazbyt intensywnie leczone takie stany chorobowe mogą w przyszłości powodować tak zwane zjawisko rozniecania, co może się przyczynić do zdecydowanego pogorszenia się w przyszłości stanu zdrowia i zwiększenia i pogorszenia się skutków uzależnienia od alkoholu. Możliwe pogorszenie polega na nasileniu drgawek i majaczeń po alkoholowych.
Jednak w przypadku osób, które miały majaczeniu już w przeszłości nie ma przeciwwskazań do wykorzystania leczenia przy pomocy psychofarmakoterapii, identycznie nie ma przeciwwskazań i nie odstępuje się od leczenia w przypadku pacjentów z drgawkami w przeszłości. Psychofarmakoterapię należy również jak najbardziej wziąć pod uwagę w przypadku osób, u których widać pogorszenie oraz nasilenie się objawów AZA. Według podanej na wstępnie skali, osoby, które uzyskały w teście punktacje pomiędzy 11 a 20 punktów zazwyczaj kwalifikowane są do leczenia i wymagają wykorzystania psychotropów. Odstępuje się od tego leczenia w przypadku ogólnego dobrego stanu somatycznego. Również jest możliwość odstąpienia od leczenia przy pomocy lekarstw psychotropowych w przypadku pacjentów u których wyraźnie widać już ustępowanie objawów AZA i rokujących poprawę. Leczenie przy pomocy psychofarmakoterapii należy bezwzględnie i kompleksowo zastosować w przypadku osób, które w teście CIWAA-R uzyskały powyżej 20 punktów. Takie osoby wymagają dość intensywnego i kompleksowego leczenia psychotropowego.
Osoba z objawami AZA powinna mieć zapewnione przebywanie w pomieszczeniu, które jest pozbawione bodźców mogących na nią oddziaływać. Pokoje powinny być oświetlone lekko, również to oświetlenie delikatne powinno być zachowane w nocy. Osoby mające majaczenia po alkoholowe powinny mieć zapewnione takie warunki, które umożliwiają utrzymywania stałej temperatury, chronić zarówno przed nadmiernym rozgrzaniem jak i wychłodzeniem. Dotyczy to osób będących unieruchomionymi, takie osoby również stale trzeba sprawdzać czy to unieruchomienie nie upośledza funkcji niezbędnych do prawidłowego życia. Do tych funkcji zaliczymy prawidłową drożność dróg oddechowych, nie uciskanie nerwów. Najpopularniejsze ze schorzeń występujących u osób dotkniętych AZA to zaburzenia w gospodarce organizmu wodno-elektolitowej. Bardzo wielu pacjentów w badanej surowicy ma zmniejszone stężenie potasu a czasami również magnezu.
W podręcznikach medycznych wydawanych na zachodzie, w przypadkach AZA zaleca się nawadnianie organizmu chorego doustnie. W Polsce stosuje się częściej nawadnianie parenteralne i prawdopodobnie jest to przyczyną mniejszej umieralności pacjentów z majaczeniami alkoholowymi. W przypadku nawadniania za pomocą wlewek dożylnych należy zachować ostrożność i nie przekraczać 2 litrów na dobę. Należy wziąć pod uwagę czy chory jest wydolny oddechowo oraz czy na skutek drgawek nie powstał obrzęk na mózgu. Do podawania preferowane są płyny wieloelektrolitowe, które zawierają między innymi potas i magnez. Rutynowo podawany dożylnie siarczan magnezu w przypadku AZA nie jest wskazany, gdyż może spowodować to ryzyko występowania powikłań krążeniowych. W przypadku lżejszych objawów AZA wystarczy że płyny są podawane doustnie. Wskazane jest również przyjmowanie soków mających w składzie duże ilości potasu oraz zawierający duże ilości fruktozy sok pomarańczowy. Bardzo wielu pacjentów z chorobą uzależnienia od alkoholu ma poważne braki witaminowe, dlatego zalecane jest uzupełnianie ich w organizmie.
Zdecydowanie większość przypadków AZA (tych bez powikłań) można leczyć w warunkach ambulatoryjnych. Do szpitala należy zabrać pacjenta w przypadku nasilenia objawów związanych z abstynencją takich jak objwat przed majakowe, jak przebiegają objawy. Tzn. ich dynamika, czy objawy się powiększają czy może zmniejszają. Ważny jest również czas objawów, objawy nasilające się w godzinach przedpołudniowych to zwiastun burzliwego i ciężkiego AZA w nocy. Warto również przedstawić w tym artykule najważniejsze zasady bezpiecznego jak i skutecznego leczenia AZA. Większość osób trafiająca z AZA do szpitala wskazuje na liczne zaburzenia występujące wspólnie z AZA. Najczęściej są to zaburzenia związane z długotrwałą i przewlekłą intoksykacją organizmu i występują zaburzenia homeostazy i somatyczne. Często oprócz objawów spowodowanych przez alkohol występują również takie niezależne od picia alkoholu.
Z tego własnie powodu musimy pamiętać że podstawowym warunkiem leczenia bezpiecznego AZA jest nie tylko ograniczanie działania zespołu AZA ale również właściwe postępowanie diagnostyczne, jak również leczenie chorób, które mogą współwystępować z AZA. Często również muszą być leczone urazy mechaniczne. Czasem do czynienia mamy z przypadkami mocno nasilonego AZA. W takich przypadkach zaburzenia psychiczne oraz zachowanie najbardziej jest widoczne. Dlatego konieczne jest w tej sytuacji zebranie dokładnych wiadomości i przeprowadzenie wywiadu, którego celem jest znalezienie objawów chorób somatycznych. Konieczny jest również badanie poszukujące uszkodzeń i urazów, oraz wykonanie pełnego badania somatycznego. Takie przygotowanie pacjenta pozwoli uniknąć wielu błędów diagnostycznych, które bardzo często mogą być zamaskowane i niewidoczne przez objawy związane z abstynencją. Dlatego właśnie tak ważna jest odpowiednia diagnostyka i wykonanie szczegółowych badań, w przeciwnym wypadku może dojść do poważnych i nieodwracalnych chorób jak i zaburzeń w organizmie chorego człowieka.
Alkoholiczny zespół abstynencji leczy się w warunkach domowych lub ambulatoryjnych. 
W większości przypadków pacjenci, którzy dobrowolnie trafiają na detoksykacje może ona być wykonana w ambulatorium. Poza sytuacja gdzie wymagana jest bezwzględne metody leczenia to większość przypadków ogranicza się do leczenia w warunkach szpitalnych i ograniczeniu dostępu do alkoholu przez pacjenta. Do objawów, które bezwzględnie kwalifikuj pacjenta do hospitalizacji zawsze zaliczamy majaczenia po alkoholowe. Wymagana jest hospitalizacja, ponieważ zanim weszły nowe leki to umieralność w takim stanie sięgała nawet dwudziestu procent. W Polsce jest przyjęte, że leczenie takich objawów gównie odbywa się w szpitalach psychiatrycznych lub na oddziałach psychiatrycznych. Jednak bardzo wiele krajów dla odmiany przypadki majaczenia alkoholowego leczy na oddziałach intensywnej terapii.
To już można powiedzieć detal, oczywiście pacjenta najlepiej leczyć na takim oddziale gdzie mamy dostęp do właściwych sprzętów, oraz będzie można przeprowadzić odpowiednia badania diagnostyczne jak i również właściwą terapię. W przypadku, kiedy leczenie szpitalna jest prowadzone poza oddziałem lub szpitalem psychiatrycznym, to jest jeden podstawowy warunek. Musi to być takie miejsce, które zagwarantuje bezpieczeństwo zarówno pacjenta jak i innych pacjentów. Niebezpieczeństwo wynika z zaburzenia świadomości. Czasem mamy do czynienia z AZA, które przebiega razem z drgawkami. W tym przypadku do hospitalizacji powinno dojść w przypadku napadów mnogich lub w przypadku napadu padaczkowego. Napady te utrzymują się w stanie zaburzenia i zaniku świadomości u pacjenta. Jeżeli napad drgawkowy występuje po raz pierwszy w życiu wymaga on od szpitala przeprowadzenie dok ładniejszej analizy i badań. Kolejnym elementem, który rozważa się podczas decyzji o hospitalizacji chorego jest jego stan zdrowia ogólny. Czyli choroby, urazy. Pod uwagę bierze się również to czy pacjent jest samotny czy może ma jakąś rodzinę.